Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Νίκη ή φιάσκο και μπούμερανγκ;



γράφει ο Βασίλης Πανδής
Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Παρακολουθήσαμε χθες όλο εκείνο το πανηγύρι των συλλήψεων των πρωτοκλασάτων στελεχών του μορφώματος της Χρυσής Αυγής, με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ.Δένδια στον ρόλο του γύφτου και του κ.Μιχαλολιάκου σ' εκείνον της αρκούδας.

Win-win η υπόθεση...

Και τώρα οι Σαμαράς-Δένδιας φαίνονται ως οι αδέκαστοι διώκτες του ναζιστικού παρακράτους, και οι της Χρυσής Αυγής μεθαύριο θα εμφανίζονται ως τα στελέχη της μόνης πραγματικά αντισυστημικής πολιτικής δύναμης, όπως τα κατάφεραν.

Βγήκαν και όλες οι "δημοκρατικές δυνάμεις" -μην χάσουν!- να στείλουν εύσημα σε κυβέρνηση και Δικαιοσύνη για την νίκη ενάντια στους νεοναζί...
Πόσο βλάκες και ανιστόρητοι όμως είναι όλοι αυτοί;

Έτρεξαν να χαιρετήσουν την σύλληψη των χρυσαυγιτών θεωρώντας την αυτόματα ως καταδίκη.
Τίποτα δεν έχει όμως ακόμη τελεσιδικήσει.

Για σκεφθείτε να αφεθούν εν τέλει ελεύθερα τα στελέχη της Χ.Α.
Οι "δημοκράτες" του κώλου δεν θα έχουν που να κρύψουν τα μούτρα τους και ο Μιχαλολιάκος και οι συν αυτώ θα κερδίσουν μερικές ακόμα εκατοντάδες χιλιάδες λαχταριστά ψηφαλάκια.

Και αποκαλώ ανιστόρητους όλους εκείνους τους "υπερδημοκράτες", διότι αγνοούν το ιστορικό παράδειγμα του γερμανικού εθνικοσοσιαλιστικού κινήματος και του Αδόλφου Χίτλερ.

Αντιγράφω από την Βικιπαίδεια:

Τελικά ο Χίτλερ καταδικάζεται σε πενταετή φυλάκιση, ποινή η οποία είναι, στην προκειμένη περίπτωση, ιδιαίτερα επιεικής. Επίσης το NSDAP διαλύεται και κηρύσσεται εκτός νόμου. Αργότερα, όμως, θα επανιδρυθεί με όλες τις νόμιμες διαδικασίες.
Από τα πέντε χρόνια της φυλάκισής του, ο Χίτλερ δε θα εκτίσει ούτε το ένα πέμπτο. Απολύεται τον ίδιο χρόνο κιόλας, στις 20 Δεκεμβρίου 1924, λόγω της αμνηστίας που δόθηκε στους πολιτικούς κρατουμένους. Την παραμονή του στη φυλακή θα τη χρησιμοποιήσει ως συγγραφέας. Μαζί με τον γραμματέα του, Ρούντολφ Ες (Rudolf Hess), γράφει το πρώτο, αυτοβιογραφικό μέρος του βιβλίου του Ο Αγών μου (Mein Kampf), στο οποίο εξηγεί με σαφήνεια τους πολιτικούς του στόχους και την ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού (Nationalsozialismus). (Αρχικά ο Χίτλερ προόριζε για τίτλο του βιβλίου: Τεσσεράμισι χρόνια αγώνα ενάντια στο ψέμα, τη βλακεία και τη δειλία.) Το βιβλίο θα πουλήσει, μεταξύ 1925 και 1934, 240.000 αντίτυπα. Μέχρι το τέλος του πολέμου θα πουληθούν ή θα διανεμηθούν δωρεάν (σε νεόνυμφους και στρατιώτες) 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Ο Χίτλερ, λόγω συστηματικής φοροδιαφυγής για τα συγγραφικά του δικαιώματα, θα φτάσει να οφείλει 405.500 μάρκα (σημερινά 6 εκατομμύρια ευρώ), τα οποία και παραγράφηκαν όταν έγινε Καγκελάριος.
Χάρη στα ρεπορτάζ για τη δίκη γίνεται γνωστός και στη βόρειο Γερμανία ως ο πλέον ριζοσπάστης εθνικιστής πολιτικός της Γερμανίας. Έτσι, γίνεται διάσημος και αποκτά επιρροή και σε πολλά άλλα εθνικιστικά κινήματα εκτός του NSDAP. Ενώ μέχρι τότε βλέπει τον εαυτό του ως βοηθό («τυμπανιστή») του κινήματος, του οποίου η δουλειά είναι να ανοίξει τον δρόμο για τον «Σωτήρα της Γερμανίας» (για το ρόλο του οποίου προοριζόταν ο Λούντεντορφ), αρχίζει από εδώ και πέρα να βλέπει οριστικά τον εαυτό του στον ρόλο του μεγάλου ηγέτη (Führer).

Υ.Γ.: Κύριοι δικαστές, δεν είδα να επιδεικνύετε τις ίδιες ευαισθησίες απέναντι και σε όλους εκείνους τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος, τους συντελεστές της εγκληματικής συμμορίας των μνημονίων...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ...