Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

216 χρόνια Διονύσιος Σολωμός - Αφιέρωμα



Σαν σήμερα, το 1798, γεννήθηκε ο ακρογωνιαίος λίθος του πνεύματος, των γραμμάτων και των τεχνών της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας, ο Εθνικός μας Ποιητής, Διονύσιος Σολωμός.







ΔΕ Μ'ΑΓΑΠΑΣ


Όσα λούλουδα είν' το Μάη

μαδημένα ερωτηθήκαν

κι όλα αυτά μ' αποκριθήκαν

πως εσύ δε μ' αγαπάς.


ΑΝΘΟΥΛΑ

Ἀγάπησέ με, Ἀνθούλα μου, γλυκειὰ χρυσή μου ἐλπίδα

Καθὼς κ´ ἐγὼ σ´ ἀγάπησα τὴν ὥρα ποὺ σὲ εἶδα

Εἶχες τὰ μάτια σου γυρτᾶ ῾ς τὰ πράσινα χορτάρια,

Κ´ ἡ λύπη σου τὰ στόλιζε μὲ δυὸ μαργαριτάρια.

Τὴ μάνα σου θυμούμενη ἐδάκρυζες, Ἀνθούλα,

Γιατὶ ῾ς τὸν κόσμο σ᾿ ἄφησε μονάχη κι ὀρφανούλα.

Ἄ, ναί, φυλάξου, ἀγάπη μου, τοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν πλάνη,

Ὅπου μὲ λόγια δολερὰ τόσα κοράσια χάνει.

Ποῦ πᾶς μονάχη κι ἔρημη, ἀθώα περιστερούλα;

Βρόχια πολλά σου σταίνουνε· ἔλα μαζί μου, Ἀνθούλα.


Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΨΑΡΩΝ


Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη

Περπατώντας η Δόξα μονάχη

Μελετά τα λαμπρά παλικάρια

Και στην κόμη στεφάνι φορεί

Γεναμένο από λίγα χορτάρια

Που είχαν μείνει στην έρημη γη.



Η ΕΥΡΥΚΟΜΗ

«Θάλασσα, πότε θέλ᾿ ἰδῶ τὴν ὄμορφη Εὐρυκόμη;

Πολὺς καιρὸς ἐπέρασε καὶ δὲν τὴν εἶδα ἀκόμη.

Πόσες φορὲς κοιτάζοντας ἀπὸ τὸ βράχο γέρνω

Καὶ τὸν ἀφρὸ τῆς θάλασσας γιὰ τὰ πανιά της παίρνω!

Φέρ᾿ τηνε, τέλος, φέρ᾿ τηνε». Αὐτὰ ὁ Θύρσης λέει,

Καὶ παίρνει ἀπὸ τὴ θάλασσα καὶ τὴ φιλεῖ καὶ κλαίει·

Καὶ δὲν ἠξέρει ὁ δύστυχος ὁποῦ φιλεῖ τὸ κῦμα

Ἐκεῖνο, ποὺ τῆς ἔδωσε καὶ θάνατο καὶ μνῆμα.













Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ...