Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

19 Μαΐου: Επέτειος εθνικής μνήμης και τιμής για τον Ποντιακό Ελληνισμό



γράφει ο Βασίλης Πανδής

Η 19η Μαΐου έχει θεσπιστεί στην Ελλάδα και στην Κύπρο ως ημέρα εθνικής μνήμης του ξεριζωμού από τις προαιώνιες πατρογονικές εστίες και της γενοκτονίας 353.000 Ελλήνων του Πόντου, της Ιωνίας, της Βιθυνίας και της Ανατολικής Θράκης, κατά την περίοδο 1914-1923.
Η 19η Μαΐου επελέχθη λόγω του γεγονότος ότι στις 19/5/1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάσθηκε στη Σαμψούντα για να δώσει ο ίδιος το σύνθημα για την έναρξη της δεύτερης φάσης της Γενοκτονίας. Και το σύνθημα εδόθη με τα εξής λόγια: "Εξοντώστε τους γκιαούρηδες. Σκοτώστε κάθε μη Μουσουλμάνο. Να έχετε κατά νου τον πλούτο που έχουν στις πόλεις σας. Αν τους βγάλετε από τη μέση, θα γίνει δικός σας."

Τη γενοκτονία έχουν αναγνωρίσει έως σήμερα η Ελλάδα και η Κύπρος, 8 πολιτείες των ΗΠΑ, η Σουηδία, οι πολιτείες Νέας Νότιας Ουαλίας και Νότιας Αυστραλίας της Αυστραλιανής Ομοσπονδίας και η Διεθνής Ένωση Επιστημόνων Μελέτης της Γενοκτονίας (IAGS, International Association of Genocide Scholars). Η "φίλη" Τουρκία δεν έχει πει ουδεπώποτε μία συγγνώμη.


Η Ιστορία

Οι διωγμοί εναντίον των Ελλήνων της μείζονος Μικράς Ασίας ξεκίνησαν με το πέρας των Βαλκανικών Πολέμων και την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στον Α' Π.Π. η Οθωμανική Αυτοκρατορία έλαβε μέρος στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων, δηλαδή της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας.
Από το 1914, λοιπόν, είχε ξεκινήσει ο ανηλεής διωγμός κατά των Χριστιανών, Ελλήνων Ποντίων, σε ολόκληρη τη Μικρά Ασία και συνεχίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια του Πολέμου. Οι διώξεις κατά του ελληνικού στοιχείου είχαν ποικίλες μορφές: βίαιοι εξισλαμισμοί, λεηλασίες εκκλησιών, μοναστηριών και νεκροταφείων, εκτοπισμοί, ληστείες, καταλήψεις και λεηλατήσεις ελληνικών περιουσιών, βιασμοί γυναικών και μικρών κοριτσιών, κλείσιμο σχολείων και επιτάξεις βιβλιοθηκών, αμφισβήτηση του δικαιώματος για ελεύθερη εργασία και επιστράτευση σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα περιβόητα τάγματα "εργασίας" ("Αμελέ Ταμπουρού") όλων των ανδρών παραγωγικής ηλικίας (15 - 45 ετών). Ιδιαίτερα στα τελευταία, η 18ωρη εργασία και οι αγγαρείες υπό άθλιες συνθήκες με μόνο σκοπό την εξόντωσή τους ήταν δεδομένες.
Το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου έφερε και την ήττα των Κεντρικών Δυνάμεων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτή η ήττα αναπτέρωσε το ηθικό του Ποντιακού Ελληνισμού, που επιθυμούσε και προσδοκούσε την Ανεξαρτησία του Πόντου. Μάταια όμως. Έφερε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Γκρέμισε το Σουλτάνο από το θρόνο του και έφερε στο προσκήνιο τον Μουσταφά Κεμάλ, ανοίγοντας, όπως προείπαμε, το δεύτερο και πιο αιματηρό κύκλο της Γενοκτονίας.

Σύμφωνα με τον Τούρκο Ιστορικό Τανέρ Ακσάμ αλλά και την ομολογία του μετέπειτα Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Μαχμούτ Τζελέμ Μπαγιάρ στα απομνημονεύματά του, το σχέδιο είχε καταστρωθεί ήδη από το 1913, αφού από τότε είχαν αρχίσει να δημιουργούνται οι συμμορίες του τουρκικού παρακράτους που επρόκειτο να παίξουν καθοριστικό ρόλο στις κατοπινές εθνοκαθάρσεις.

Παρακάτω σταχυολογώ ενδεικτικά μερικά αποσπάσματα από τη "Μαύρη Βίβλο Διωγμών και Μαρτυρίων του εν Τουρκία Ελληνισμού (1914-1918)", εκδοθείσα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1919 (ανατύπωση 2014 για την εφημερίδα "Παρασκήνιο", υπό τον τίτλο "Τα ντοκουμέντα της φρίκης").










Δείτε και μερικά φωτογραφικά ντοκουμέντα:








Ο ρόλος του γερμανικού παράγοντα


Στην παραπάνω επιχρωματισμένη φωτογραφία απεικονίζονται στα αριστερά ο Στρατάρχης Λίμαν φον Σάντερς και στα δεξιά ο Μουσταφά Κεμάλ. Ο πρώτος ήταν επίλεκτος σύμβουλος του δευτέρου και καθώς λέγεται ήταν εκείνος που συνέλαβε την ιδέα της εξόντωσης των Ελλήνων Χριστιανών μέσω των Ταγμάτων Εργασίας και των εκτοπισμών των από τις παραλιακές περιοχές στην ενδοχώρα.

Την ανάμειξη του γερμανικού παράγοντα στις γενοκτονίες που διέπραξε το τουρκικό (παρα)κράτος εκείνης της εποχής επιβεβαιώνει και ο Αμερικανός Πρεσβευτής Χένρυ Μόργκενταου, ο οποίος στα βιβλία του αναφέρει ότι τον είχε διαβεβαιώσει ο Γερμανός Ναύαρχος Ούζεντομ περί του γεγονότος ότι οι ομοεθνείς του ήταν εγκέφαλοι και οργανωτές των τουρκικών σχεδίων.

Ο Μιχαήλ Ροδάς γράφει στο βιβλίο του που τιτλοφορείται "Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμόν της Τουρκίας" (πρώτη έκδοση: 1916), ότι πράγματι οι Γερμανοί ήταν εκείνοι που σχεδίασαν την εξόντωση του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Βεβαίως όχι γιατί έτρεφαν κάποιο ιδιαίτερο μίσος εναντίον των Ελλήνων. Απλώς ήθελαν να είναι το αντίβαρο της αγγλικής οικονομικής διείσδυσης στην Ανατολή και μπορούσαν να το επιτύχουν μόνο μέσω της Τουρκίας. Διότι μόνο με μια οικονομικά εύρωστη (αλλά στην ουσία ποδηγετημένη από τους ίδιους τους Γερμανούς) Τουρκία τούς ανοίγονταν ο δρόμος για να υλοποιήσουν τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους. Τότε όμως θα έπρεπε να εξολοθρεύσουν και εκείνους που εντός Τουρκίας λειτουργούσαν την ατμομηχανή του εμπορίου. Όπερ και εγένετο.
Πρέπει σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε πως ο Μιχαήλ Ροδάς υπήρξε διευθυντής του γραφείου τύπου της Ελληνικής Ύπατης Αρμοστείας στη Σμύρνη και έζησε τα γεγονότα από κοντά, άρα ό,τι γράφει δεν είναι φαντασιώσεις του οποιουδήποτε τυχάρπαστου.

Παρακάτω παραθέτω, λοιπόν, αποσπάσματα από το βιβλίο του Μ.Ροδά.






Εξ Ελλάδος αντιδράσεις

Μεγάλοι Έλληνες των γραμμάτων και των τεχνών συνυπέγραψαν το 1921 κοινή επιστολή προς τους διανοουμένους όλου του κόσμου με θέμα την Ποντιακή Γενοκτονία. Μεταξύ των υπογραφόντων την επιστολή ήταν οι: Μπάμπης Άννινος, Γιάννης Βλαχογιάννης, Γεώργιος Δροσίνης, Νίκος Καζαντζάκης, Παύλος Καρολίδης, Δημήτριος Κόκκινος, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Παύλος Νιρβάνας, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Κωστής Παλαμάς, Ρώμος Φιλύρας, Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Άγγελος Σικελιανός και Κωνσταντίνος Θεοτόκης.

Το κείμενο της επιστολής:

Πηγή: "Ιστορία του Έθνους", αρ. τεύχ.: 03 - Μάϊος 2009, "Έθνος"

Το μήνυμα της επετείου

Η πρώτη επισήμανση έχει να κάνει με το ότι η μόνη πραγματική ενοχή όλων των Ποντίων που κατεσφάχθησαν από τις τσέτες του Κεμάλ, ήταν ότι ήταν Έλληνες. Ο Ελληνισμός ενοχλεί πολλούς μέχρι και σήμερα. Το γεγονός τούτο βεβαίως δε θα πρέπει να μας αποθαρρύνει και να μας τρομάζει. Αντιθέτως, θα πρέπει να μας δυναμώνει!
Η δεύτερη αφορά το ότι δεν πρέπει επ' ουδενί να ξεχνάμε το οποιοδήποτε παραμικρό σημείο της Ιστορίας μας, διότι αν κάνουμε αυτό το φοβερό έγκλημα, δε θα ξέρουμε ούτε ποιοί είμαστε, ούτε πού πάμε, ούτε τι ζητάμε. Θα είμαστε πια ένα Έθνος καταδικασμένο. Ή μήπως είμαστε ήδη;



Πηγές:

Τύπος:
- "Ιστορία του Έθνους", τεύχος 3: Ποντιακός Ελληνισμός - Το άγνωστο αντάρτικο και η γενοκτονία, εφημερίδα "Έθνος", Μάιος 2009
- Γ.Λαιμός: Συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τη "Γενοκτονία", εφημερίδα "Το Παρασκήνιο", Παρασκευή 16/5/2014
- Τ.Κ.Κοντογιαννίδης: Οι Πόντιοι δεν ξεχνούν τις θηριωδίες των Τούρκων, εφημερίδα "Real News", Σάββατο 17/5/2014
- Β.Αγτζίδης: Πόντος & Μ.Ασία - Η σημασία, η άρνηση και η υπονόμευση, εφημερίδα "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", Σαββατοκύριακο 17-18/5/2014

Βιβλιογραφία:
- Κ.Βελόπουλος: Αυτοί είναι οι Τούρκοι - Μύθος και πραγματικότητα, εκδόσεις "Κάδμος", Θεσσαλονίκη, Ιούνιος 1997
- Κ.Εμ.Φωτιάδης: Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, τόμος Α', εκδόσεις "Real Press", Αθήνα, Μάιος 2013
- Η Μικρά Ασία των Ελλήνων, Τόμος Ε', εκδόσεις "Ένωση Εκτυπωτικών Επιχειρήσεων"
- Μ.Ροδάς: Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον Ελληνισμόν της Τουρκίας, εκδόσεις "Αθήνα"
- Τα ντοκουμέντα της φρίκης - Οι διωγμοί και τα μαρτύρια των Ποντίων, σειρά "Τετράδια Ιστορίας", εφημερίδα "Το Παρασκήνιο", Αθήνα, 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ...