Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Ο Μακρυγιάννης στα 2014: "Το χωριό καίγεταν και η γριά λαμπροχτενίζεταν"


γράφει ο Βασίλης Πανδής

Η φράση του τίτλου ανήκει στον αγωνιστή του '21 Ιωάννη Μακρυγιάννη. Τη χρησιμοποίησε στα "Απομνημονεύματά" του για να περιγράψει τη χρονική συγκυρία, κατά την οποία καθώς οι Τούρκοι ήταν έτοιμοι να καταλάβουν εκ νέου το "κάστρο των Αθηνών", οι επικεφαλής των ελληνικών στρατευμάτων αναλώνονταν σε διάφορες άσκοπες ασχολίες και σε... ερωτοδουλειές!
Γράφει, λοιπόν, λίγο παρακάτω ο Στρατηγός Μακρυγιάννης για το ίδιο ζήτημα με την παροιμιώδη ειλικρίνεια, αλλά και ευθυκρισία, που τον χαρακτήριζε:
"Παντού εις την πατρίδα Τούρκοι, και το κάστρο των Αθηνών, οπού ήταν η ελπίδα της Ελλάδος, κιντύνευε· και σαν χάνεταν αυτό, και η πατρίς κακή τύχη είχε – τα οτζάκια καύλωναν. Με συχωράτε, αναγνώστες· αν ξέρετε εκείνη την περίσταση τι κίντυνος ήταν της πατρίδας, κ’ εσείς θα λέγατε το ίδιον" [1]

Η Πατρίδα "καίγεταν", όπως εύγλωττα τονίζεται, και τα "τζάκια" της εποχής -ή "οτζάκια" επί το μακρυγιαννικότερον- περί άλλων ετύρβαζαν. Και τα συγκεκριμένα "τζάκια" δεν ήταν άλλα από εκείνο των Γιάννη και Παναγιώτη Νοταρά που "ήθελαν να πάρουν μια γυναίκα· και την θέλαν και οι δυο" (συγκεκριμένα την περίφημη κόρη του Θεοχάρη Ρέντη) και γι' αυτό το λόγο κινδύνεψε η Επανάσταση (!), και του Ανδρέα Λόντου, ο οποίος "τους βοηθούσε και γκιζερούσε με τα παιδάκια".

Εάν αυτή η περιγραφή, η περιγραφή των ανθρώπων που ενώ ο τόπος βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου απειλώντας να παρασύρει και τους ίδιους και το μέλλον των επομένων γενεών, εκείνοι ασχολούνται μόνο με μικροπρέπειες, μικροσυμφέροντα, ερωτοδουλειές και άλλες ποταπότητες, δεν ταιριάζει με την εικόνα του σημερινού πολιτικού συστήματος της Ελλάδος, με τι ταιριάζει;
Ταιριάζει απόλυτα σε αυτούς που ο αμοραλισμός τους μοιάζει δίχως όρια και δυστυχώς κυβερνούν το λαό μας.

Λίγο παρακάτω στο ίδιο κεφάλαιο των "Απομνημονευμάτων" σημειώνει ο Μακρυγιάννης:
"Τούτα τα μπαγιράκια κινήθηκαν απάνου μας. Ο Γκόρδον, ήταν κι’ άλλοι Ευρωπαίγοι κι’ ο Άγιντεκ, ένας αξιωματικός από τη Μπαβαρία, αφού είδαν τα μπαγιράκια οπού ετοιμάζονταν, αυτείνοι όλοι με τον Γκόρδον εμπήκαν σε μίαν φελούκα να πάνε εις το καράβι του Γκόρδον· ότι απολπίστηκαν, αφού είδαν τόση δύναμιν των Τούρκων. Και οι εδικοί μας εις τον Φαληρέα ποτές δεν μείναν του ντουφεκιού χίλιοι τρακόσοι άνθρωποι. Ότι μαθαίνοντας το χαλασμό του Βάσιου ενέκρωσαν και φεύγαν διά νυχτός, ότ’ ήταν η θέση κιντυνώδης. Αν μας χαλούσαν οι Τούρκοι, ποδάρι δεν γλύτωνε από ’μάς· ότ’ ήταν όλη η στεργιά κλεισμένη από τους Τούρκους, πεζούρα, καβαλλαρία και κανόνια, κι’ από το πέλαγον μόνον το καράβι του Γκόρδον, ότι φύγαν τ’ άλλα. Τότε απολπισμένος κι’ ο αρχηγός Γκόρδον και χαρισμένος και εις την φιλίαν την δική μου, να μείνω μαγιά, μου είπε να μπω κ’ εγώ μέσα εις το καράβι του να γλυτώσω. Ότι οι αρχηγοί, οπού κάμαμεν αυτούς τους Ευρωπαίγους, όλο με τα καράβια έχουν να κάνουν· αυτείνοι από μέσα πολεμούν τους οχτρούς εις την στεριά και τους σκοτώνουν με λόγια, με σκέδια, με την σούπα." [2]

Στο σημείο αυτό βεβαίως ειρωνεύεται τη στάση των Ευρωπαίων σερ Τόμας Γκόρντον και Καρλ φον Έιδεκ και των στρατευμάτων τους, αλλά και μερικών Ελλήνων. Η περιγραφή αυτή, όμως, που βρίσκεται στις τρεις τελευταίες σειρές, δεν ταιριάζει γάντι στη σημερινή νομενκλατούρα των υπεραγωνιστάδων του δήθεν αντιμνημονίου που τρώνε και πίνουν εις υγείαν των κορόιδων; Όπως εκείνοι τότε κατουριόνταν επάνω τους μόλις έβλεπαν τον εχθρό, έτσι και τούτοι είναι γεμάτοι φανφάρες, και μόνο φανφάρες. "Πολεμούν" τους ξένους τοκογλύφους και τους ντόπιους συνεργάτες τους, που σκλαβώσαν την Πατρίδα και εξαθλίωσαν τους Έλληνες, "και τους σκοτώνουν με λόγια, με σκέδια, με την σούπα"!
Μα μάλλον οι δικοί μας αντιμνημονιακοί υπερπατριώτες είναι σε πολύ χειρότερη κατάσταση από τους χαρακτήρες του Μακρυγιάννη.


Παραπομπές:
[1]: Ιωάννη Μακρυγιάννη Άπαντα (Απομνημονεύματα - Δίκη), εκδ. Μέρμηγκας, Τόμος Β': Βιβλίο Α', κεφ. Ι', σελ. 91
[2]: Βλ.: οπ.π.: σελ. 96-97

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ...