Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

"Και βέβαια εμείς δεν θα το πούμε μνημόνιο..."



γράφει ο Βασίλης Πανδής

Οι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με λαϊκίστικα πυροτεχνήματα προσπαθούν να καλύψουν την κωλοτούμπα τους. Ωστόσο τους πρόλαβε ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος, με συνέντευξή του στο δίκτυο Bloombeg, λειτούργησε ως "λαγός" του μεγάλου με την τρόικα συμβιβασμού, μιλώντας για ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας το Μάρτιο, αν δεν μας παρασχεθεί οικονομική βοήθεια από την ΕΚΤ. Με τη δήλωσή του αυτή, όμως, ο Γιάνης Βαρουφάκης ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, ελευθερώνοντας την οικονομική-τραπεζική αβεβαιότητα και ουσιαστικά υπονομεύοντας τη διαπραγματευτική θέση της χώρας!

Και σα να μην έφταναν αυτά, ο Υπουργός Οικονομικών συνέχισε μιλώντας για τη σχέση κυβέρνησης και τρόικας θεσμών:
"Το ότι θα έχουμε μία σχέση και ότι θα ελεγχόμαστε από τους θεσμούς, αυτό είναι κάτι που όχι μόνο θέλουμε να ανεχθούμε, αλλά και κάτι που επιδιώκουμε."
(Υπογράμμιση δική μας)


***


Αλλά κι ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών Δημήτρης Μάρδας ξεσκέπασε τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης:





Βέβαια, νομίζω πως αξίζει να σταθούμε λίγο στην περίπτωση του Δ.Μάρδα, για ν' αντιληφθούμε καλύτερα και το ποιόν της κυβέρνησης.

Πριν τις εκλογές:

"Οι πάντες θέλουν να ρίξουν στην πυρά το Μνημόνιο, βιώνοντας την αυταπάτη της απαλλαγής από τους μηχανισμούς εποπτείας των πιστωτών στα επόμενα τριάντα χρόνια! Έτσι, οι λαϊκιστές της Δεξιάς (που σχίζουν φύλλο-φύλλο το Μνημόνιο) και της Αριστεράς (που θα το σχίσουν μια και έξω), προσπαθούν να δείξουν στους Έλληνες ψηφοφόρους πόσο κακοί είναι ή θα είναι απέναντι στην τρόικα…
Με ακατανόητη τακτική, με αντιφατικές στρατηγικές και με πλήθος ανδρών και γυναικών ενός μετρίου πολιτικού αναστήματος και ήθους, προσπαθούν να πείσουν οι εραστές της εξουσίας τους πολίτες, ότι η σωτηρία της χώρας εξαρτάται από τη σύγκρουσή τους με την τρόικα και μόνο.
[...]
Πράγματι, η αποσάθρωση του βιομηχανικού ιστού της χώρας δεν είναι προϊόν του Μνημονίου ή του ευρώ. Οφείλεται στις ακατάλληλες επιλογές των δικών μας πολιτικών ηγεσιών από το 1987 και μετά, οι οποίοι ουδέποτε κατανόησαν τις επιπτώσεις της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς και της παγκοσμιοποίησης, στη διεθνοποιημένη παραγωγή και στο εμπόριο.
Το γεγονός ότι είμαστε η πρώτη προς χρεοκοπία χώρα του πλανήτη, δεν είναι πάλι συνέπεια ενός Μνημονίου, αλλά το αποτέλεσμα μιας εγχώριας πολιτικής ευδαιμονισμού που γνώρισε το απόγειο της δόξας της μετά το 2004.
Το ότι δεν αγγίζουμε τους γνωστούς λαθρεμπόρους καυσίμων, δεν είναι υπόθεση της τρόικας (αν και απορεί βέβαια κανείς γι’ αυτό), αλλά έκφραση της δυσοσμίας ενός συστήματος πολιτικής διαπλοκής και διαφθοράς. Γιατί άραγε η τρόικα δεν ασχολήθηκε με αυτόν τον χρυσοφόρο χώρο, που οδηγεί σε απώλειες δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό; Ερώτημα αναπάντητο έως σήμερα.
[...]
Όποια, όμως, και αν είναι η επιλογή μας, οι ιαχές, οι άναρθρες κραυγές και η πολιτική των εντυπώσεων δεν λύνουν το πρόβλημα. Αντίθετα, μια συγκροτημένη στρατηγική, που κινείται με συνέπεια και χωρίς αποκλίσεις, αναδεικνύοντας έντεχνα τα πλεονεκτήματα μας και εκμεταλλευόμενη από την άλλη τις αδυναμίες του αντιπάλου, θα δώσει εύλογα καλύτερα αποτελέσματα από ό,τι λεκτικές φοβέρες και πομπώδεις εκφράσεις περί σχισιμάτων των Μνημονίων."
(πηγή)

Μετά τις εκλογές:

"Ολοι μας αναλάβαμε αυτές τις ευθύνες γιατί θέλουμε να απαλλαγούμε από όλη αυτή τη διαδικασία που οδήγησε τη χώρα στο μνημόνιο. Αυτό το μνημόνιο το οποίο συχνά κάποιοι το μπερδεύουν με τη συμφωνία που θέλουμε να υπογράψουμε, δεν έχει καμία σχέση. Ασχετα αν στο πλαίσιο ενός λογοπαιγνίου κάποιοι λένε τι το ένα τι το άλλο.
Το ένα είναι “τελειωμένο”, εξέφρασε μία οικονομική κουλτούρα η οποία δεν μας εκφράζει, εξέφραζε ένα πλαίσιο οικονομικής πολιτικής το οποίο δεν μας εκφράζει και η συμφωνία είναι κάτι διαφορετικό. Είτε το καταλαβαίνουν κάποιοι είτε δεν το καταλαβαίνουν, αυτό είναι μία υπόθεση δική τους. Ο καθένας μπορεί να σκέφτεται όπως θέλει. Αλλά επαναλαμβάνω δεν μπήκαμε σε μία διαδικασία για να συνεχίσουμε μία πολιτική την οποία και σε προσωπικό επίπεδο, εδώ και τρία χρόνια, λέω ότι στραβά αρμενίζουμε. Το μνημόνιο είναι “πεθαμένο”, να σας το πω πολύ απλά."
(πηγή)



***



Αφού μιλήσαμε για τον νυν Αν.Υπ. Οικονομικών, ας μείνουμε στον αστερισμό του σημιτικού μπλοκ.
Ο Νίκος Αλιβιζάτος μιλά για παραγραφή των κακουργημάτων Παπακωνσταντίνου και ξεπληρώνει τα γραμμάτια της πρότασης Ποταμιού-Πασοκ που τον ήθελαν ΠτΔ.



***

Απ' το περιοδικό "Μετρό"

Την περασμένη εβδομάδα, την 24η Φεβρουαρίου, έκλεισαν 3 χρόνια απ' την ίδρυση των ΑΝΕΛ. Δεν θ' αναφερθώ στην πλήρη αποτυχία του κινήματος (που δυστυχώς πολύ γρήγορα έγινε κόμμα), στο κουρέλιασμα της Ιδρυτικής Διακήρυξης και τις συνεχείς παλινωδίες του Π.Καμμένου· μόνο μια ιστορική υπενθύμιση στους εναπομείναντες ψηφοφόρους.
Την επομένη των "γενεθλίων" των Νεο-ΑΝΕΛ, έκλεισαν 59 χρόνια απ' το ξεκίνημα της αποσταλινοποίησης. Στις 25 Φεβρουαρίου ο Νικίτα Χρουστσώφ εκφωνεί στο 20ο συνέδριο του ΚΚΣΕ ομιλία με τίτλο: "Περί της προσωπολατρείας και των συνεπειών της", γεγονός που αποτέλεσε την άρχη του τέλους της λατρείας του τοτέμ του "πατερούλη" Στάλιν.
Ήταν μια απλή υπενθύμιση, μιας κι είστε πια τόσο κοντά με τους νοσταλγούς της ΕΣΣΔ.


***


Η κατρακύλα της κοροϊδίας του λαού δεν έχει όρια:


Και για το τέλος το καλύτερο (συλλεκτικό, γιατί στη σελίδα του Π.Καμμένου δεν υπάρχει πια...):


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ...